مراحل اولیه زخم پای دیابتی

مراحل اولیه زخم پای دیابتی
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

با ماهمراه شوید تا بیشتر با موضوع مراحل اولیه زخم پای دیابتی آشنا شوید.

امروزه با توجه به این که سبک زندگی ها در مقایسه با گذشته تغییرات بسیار زیادی داشته اند، به همان نسبت نیز بیماری ها و مشکلات جدیدی برای افراد به وجود آمده و یا بیماری های قدیمی گسترش داشته اند و طیف بیشتری از افراد را در بر می گیرند.

مراحل اولیه زخم پای دیابتی
مراحل اولیه زخم پای دیابتی

این امر بیشتر به آن علت است که لایف استایل امروزه نه تنها رو به سوی سلامتی نرفته، بلکه بیشتر در جهت ناسالم بودن پیشرفت داشته است.

برای مثال؛ در بحث تغذیه نه تنها پیشرفتی وجود نداشته، بلکه با باز شدن پای فست فودها، روغن های صنعتی و مواد غذایی فرآوری شده به وهده های غذایی روزانه، حضور غذاهای سالم کمرنگ تر شده اند.

از طرف دیگر نیز به علت وجود رفاه بیشتر، فعالیت بدنی کمتر شده است. همه ی این عوامل سبب شده تا بیماری های زمینه ای نظیر دیابت در افراد بیش از پیش رخ دهند. یکی از خطرناک ترین پیامدهای این بیماری را می توان زخم پای دیابتی به شمار آورد.

در مطلب مراحل اولیه زخم پای دیابتی، قصد داریم تا در مورد این عارضه بیشتر صحبت کرده و راجع به مراحل اولیه زخم پای دیابتی ها نیز اطلاعاتی را برای شما در نظر گرفته ایم. پس اگر شما هم فردی در خانواده تان دارید که به این مشکل دچار است و در مراحل اولیه زخم پای دیابتی قرار دارد، بهتر است که مطالعه ی این مطلب را از دست ندهید.

آن چه در نوشتار مراحل اولیه زخم پای دیابتی، مورد بررسی قرار می گیرد:

بیماری دیابت چیست؟

به چه علت ممکن است یک فرد به بیماری دیابت دچار شود؟

چگونه می توان از ابتلا به دیابت اطمینان حاصل کرد؟

انواع مختلف بیماری دیابت کدام هستند؟

دیابت نوع یک چه نوع بیماری است و به چه علت در بدن فرد اتفاق می افتد؟

دیابت نوع دو چگونه بیماری است و فرد مبتلا به چه علت به آن دچار شده است؟

دیابت دوران بارداری چه نوع بیماری است و علل ابتلای فرد بیمار به آن چه می تواند باشد؟

زخم پای دیابتی چیست و به چه علت می تواند در افراد مبتلا به دیابت اتفاق بیفتد؟

تاثیر بیماری دیابت در بروز و بهبود و ترمیم زخم های ایجاد شده در بدن فرد چیست؟

مراحل اولیه زخم پای دیابتی چیست و چگونه این نوع زخم برای فرد مبتلا به دیابت به وجود می آید؟

پس از این که چربی های زیر پوست در ناحیه ی زخم از بین رفتند، چه مرحله های دیگری برای یک زخم دیابتی اتفاق می افتند؟

چگونه می توان از بروز زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به دیابت پیشگیری نمود؟

برای درمان زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به بیماری دیابت می بایست چه کارهایی انجام داد؟

هنگامی که زخم پای فرد دیابتی در وضعیت وخیمی قرار داشته باشد که به وسیله ی اقدامات ذکر شده درمان نشود، چه کاری می توان انجام داد؟

اهمیت مراقبت و پیشگیری از عدم بروز زخم پای دیابتی در بیماران دیابتی چیست؟

عامل هایی که سبب بروز احتمال ابتلای فرد دیابتی به عارضه ی زخم پای دیابتی می شوند یا همان ریسک فاکتورها، کدام هستند؟

سایر ریسک فاکتورهای دیگر که در ابتلای فرد به بیماری زخم پای دیابتی نقش دارند، کدام هستند؟

بیماری نوروپاتی که در افراد دیابتی بروز می کند، چه عارضه ای است و در چه قسمت هایی از بدن اتفاق می افتد؟

با ظهور چه نشانه ها و علائمی به صورت اولیه در بدن، فرد می تواند مشکوک به ابتلا به زخم پای دیابتی باشد؟

چه نکته های مهمی در زمینه ی علائم و نشانه های زخم پای دیابتی وجود دارند؟

در هنگام ارزیابی زخم های دیابتی، به چه نکته هایی می بایست توجه شود؟

زخم پای دیابتی در چه دسته هایی قرار می گیرد و تقسیم بندی های موجود برای آن چیست؟

گرید صفر در درجه بندی های واگنر برای زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی بوده و برای توصیف چه شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد؟

گرید یک در تقسیم بندی واگنر برای عارضه ی زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی برای فرد بیمار است؟

گرید دو در مرحله بندی واگنر، نشاندهنده ی چه وضعیتی در مورد زخم پای بیمار دیابتی است؟

گرید سه در تقسیم بندی واگنر برای عارضه ی زخم پای دیابتی، بیان کننده ی چه شرایطی برای فرد مبتلا به دیابت است؟

گرید چهار در درجه بندی های واگنر برای زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی بوده و برای توصیف چه شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد؟

گرید پنج در طبقه بندی واگنر برای زخم پای دیابتی، نمایان کننده ی وجود چه وضعیت و شرایطی برای بیمار مبتلا به دیابت است؟

برای جلوگیری از بروز زخم پای دیابتی و همچنین پیشگیری از سیاه شدن پا در افراد دیابتی، چه اقدام هایی را می توان انجام داد؟

لزوم پیشگیری از بروز مجدد و عود کردن دوباره ی زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به دیابت به چه صورت است؟

چگونه می توان از ناحیه عود کردن مجدد زخم پای دیابتی در فرد مبتلا به دیابت پس از بهبودی آن پیشگیری نمود؟

سایر نکته هایی که می بایست برای پیشگیری از بازگشت مجدد زخم پای دیابتی به آن ها توجه شوند، کدام هستند؟

نتیجه گیری

 

بیماری دیابت چیست؟

پیش از این که بخواهیم به موضوع مراحل اولیه زخم پای دیابتی بپردازیم، در گام نخست لازم است تا اطلاعاتی در مورد بیماری دیابت به دست آوریم و سپس در مورد عارضه های آن به صحبت بپردازیم.

دیابت یکی از بیماری های زمینه ای بسیار رایج است که عموما درمان پذیر نبوده و بیشتر می توان به کمک داروها و یا تغییر در سبک زندگی، آن را کنترل نمود و اجازه نداد که میزان قند خون از حد مجاز آن بالاتر برود.

بیماری دیابت چیست؟
بیماری دیابت چیست؟

هر فردی که در مصرف شیرینی جات زیاده روی کند، مقادیر زیادی کربوهیدرات هایی که در بدن تبدیل به قند می شود را به بدن خود وارد کند و در کنار این ها هیچ فعالیت بدنی هم نداشته باشد، در معرض ابتلا به دیابت قرار دارد. البته جنبه های ژنتیکی  و ارثی را نیز نباید نادیده گرفت و آن ها هم نقش مهمی در ابتلای فرد به بیماری دیابت دارند.

در این بیماری، میزان قند موجود در خون از حد استاندارد آن بالاتر می رود و همین امر سبب بروز مشکل هایی برای فرد خواهد شد. این بالاتر رفتن قند به این علت است که هورمون انسولین که مسئول کنترل میزان قند خون و تنظیم آن است، یا از نظر تولید دچار مشکل می شود و یا نمی تواند خود را به سلول ها برساند. در هر دوی این حالت ها میزان قند خون افزایش پیدا کرده و فرد به بیماری دیابت دچار می شود.

به چه علت ممکن است یک فرد به بیماری دیابت دچار شود؟

حال می خواهیم ببینیم که چطور یک فرد ممکن است به بیماری دیابت مبتلا شود؟ همان طور که می دانید، هنگامی که شما مواد غذایی را به بدن خود وارد می کنید، آن ها در سلول ها به مواد سازنده ی خود تجزیه می شوند و به این طریق مقداری گلوکز و یا همان قند در بدن ساخته می شود.

سپس این قند به وجود آمده وارد خون فرد شده و به کمک آن هورمون انسولین که مسئول تنظیم قند خون در بدن است، تولید می شود و میزان لازم آن برای بدن فراهم آورده می شود.

به چه علت ممکن است یک فرد به بیماری دیابت دچار شود؟
به چه علت ممکن است یک فرد به بیماری دیابت دچار شود؟

هورمون انسولینی که در بدن ساخته شده است، به سلول های آن می رود و به سوخت و ساز بدن کمک می کند. به این وسیله، انرژی و نیرویی که سلول ها برای انجام فعالیت های زیستی خود به آن نیاز دارند نیز به راحتی تامین می شود.

حال در صورتی که هورمون انسولین به مقدار کافی وجود نداشته باشد و یا اصولا تولید نشود، دیگر سلول ها نمی توانند سوخت و سازی برای خود داشته باشند و در نتیجه سلول های بدن، انرژی لازم را برای انجام کارهای خود دریافت نمی کنند. به این علت است که یک فرد می تواند به بیماری دیابت مبتلا شود. در میان عوام، این بیماری به نام مرض قند هم شناخته می شود.

چگونه می توان از ابتلا به دیابت اطمینان حاصل کرد؟

پیش از این که بخواهیم در مورد مطلب مراحل اولیه زخم پای دیابتی صحبت کنیم، می خواهیم در این مورد به صحبت بپردازیم که چگونه می توان از این امر اطمینان خاطر پیدا کرد که فردی به دیابت مبتلا شده است یا نه؟

هنگامی که فردی با نشانه های دیابت در بدن خود روبرو شود مثل تاری دید، تکرر ادرار، احساس خشکی دهان و بسیاری علائم و نشانه های دیگر، در گام نخست می بایست به پزشک مراجعه کرده و شرح حال مختصری از خود ارائه دهد.

سپس پزشک با توجه به علائم و نشانه های این فرد برای وی آزمایش قند خون تجویز می کند تا از ابتلا و یا عدم ابتلای مراجعه کننده به بیماری دیابت مطمئن شود. نتیجه های آزمایش می توانند کاملا مشخص کننده باشند و حتی نوع بیماری دیابت فرد را نیز مشخص می کنند.

چگونه می توان از ابتلا به دیابت اطمینان حاصل کرد؟
چگونه می توان از ابتلا به دیابت اطمینان حاصل کرد؟

انواع مختلف بیماری دیابت کدام هستند؟

در ادامه ی این مطلب از مراحل اولیه زخم پای دیابتی، قصد داریم تا ببینیم که بیماری دیابت در چه انواع گوناگونی در بدن افراد مختلف خود را نشان می دهد.

انواع مختلف بیماری دیابت کدام هستند؟
انواع مختلف بیماری دیابت کدام هستند؟

به طور کلی این طور می توان گفت که بیماری دیابت تنها به یک نوع منحصر نیست و دارای انواع مختلفی است که عموما به وسیله ی آزمایش های مخصوص دیابت تشخیص داده می شود. این بیماری دارای سه نوع اصلی است که به شرح زیر هستند:

  1. دیابت نوع 1
  2. دیابت نوع 2
  3. دیابت دوران بارداری

در ادامه نوشتار مراحل اولیه زخم پای دیابتی، به ذکر نحوه ی بروز هر یک از این انواع بیماری دیابت می پردازیم. با ما همراه باشید.

دیابت نوع یک چه نوع بیماری است و به چه علت در بدن فرد اتفاق می افتد؟

یکی از انواع بیماری دیابت را می توان دیابت نوع یک به شمار آورد. این نوع از بیماری دیابت بیشتر میان کودکان و در سن های پایین مشاهده می شود.

همان طور که در قسمت های قبلی هم گفتیم، در بدن یک هورمون مشخص برای کنترل میزان قند خون وجود دارد که نام آن انسولین است. این هورمون انسولین به وسیله ی غده ی پانکراس یا همان لوزالمعده در افراد ترشح می شود.

حال اگر غده ی لوزالمعده ی  فردی نتواند میزان لازم انسولین بدن را ترشح کند و یا اصولا هورمون انسولین را تولید و ترشح نکند، سبب می شود تا آن فرد به بیماری دیابت نوع یک مبتلا شود.

عموما بیماری دیابت نوع یک از سنین پایین نظیر کودکی و نوجوانی در فرد دیده شده و آغاز می شود. اما این یک الزام نبوده و حتی ممکن است بزرگسالان هم به این مشکل دچار شوند.

این نوع از بیماری دیابت عموما از انواع بیماری های خود ایمنی شناخته می شود. یعنی بدن فرد، خود به گونه ای عمل می کند که عوامل داخلی بدن را به عنوان دشمن و مهاجم شناسایی کرده و آن ها را از بین می برد.

در این بیماری هم بدن انسولین را که یک ماده ی مورد نیاز برای بدن است، به عنوان سلول های مهاجم شناسایی می کند و در نتیجه آن ها را از بین برده و سبب بروز دیابت نوع یک می شود.

در ابتلای به این بیماری، هم عامل های محیطی و اکتسابی و هم عامل های ژنتیکی و  وراثتی تاثیرگذار هستند. به طور کلی، نشانه های این نوع از بیماری دیابت خیلی سریع و در عین حال شدید در بدن فرد نمایان می شوند و لازم است تا به سرعت به آن ها ترتیب اثر داده شود.

دیابت نوع دو چگونه بیماری است و فرد مبتلا، به چه علت به آن دچار شده است؟

یکی دیگر از انواع بیماری دیابت، بیماری دیابت نوع دو است که در مقایسه با دیابت نوع یک بسیار رایج تر است و در تعداد افراد بیشتری دیده می شود.

در این نوع از این بیماری، برخلاف دیابت نوع یک که انسولین وجود نداشته و تولید نمی شود، در این نوع از بیماری، دیابت هورمون انسولین عموما وجود دارد ولی نمی تواند خود را به سلول ها برساند و مورد استفاده قرار بگیرد و یا بدن فرد در مقابل این هورمون مصون شده و دیگر نمی تواند از آن استفاده کند. حتی گاها انسولین به تولید می رسد اما فاقد کیفیت و کارایی لازم برای استفاده در بدن است.

این نوع از بیماری دیابت معمولا در افرادی که میانسال هستند، مشاهده می شود و این افراد عموما سنی بالای 40 سال دارند. البته که این موضوع هم یک الزام نبوده و ممکن است گاها در افرادی زیر این سن هم بیماری دیابت نوع دو مشاهده شود.

در این نوع از بیماری دیابت، فرد برای کنترل کردن و مدیریت کردن بیماری خود راحت تر عمل کرده و به وسیله ی مجموعه ای از داروها، فعالیت های بدنی مناسب و نیز رژیم غذایی صحیح و اصولی می توان به این مهم دست پیدا کند.

معمولا این بیماران در شرایط خیلی حاد، نیاز به دریافت انسولین دارند. مثلا وقتی که غده ی پانکراس آن ها به علت دریافت داروها تنبل می شود و دیگر انسولین ترشح نمی کند، یکی از مواردی است که می بایست به فرد بیمار، انسولین به صورت تزریقی داده شود.

دیابت نوع دو می تواند برای مدت های زیادی در بدن فرد پنهان باشد و سپس به یکباره خود را نشان دهد. به همین علت هم لزوم انجام آزمایش ها و چکاپ های دوره ای همواره وجود دارد و باید به آن توجه شود.

دیابت دوران بارداری چه نوع بیماری است و علل ابتلای فرد بیمار به آن چه می تواند باشد؟

در ادامه ی این قسمت از مبحث مراحل اولیه زخم پای دیابتی، به نوع سوم بیماری دیابت یعنی دیابت در دوران بارداری می پردازیم. همان گونه که از نام این بیماری هم مشخص است، تنها برای خانم ها و در دوران حاملگی اتفاق می افتد.

همان طور که می دانید، در زمان بارداری، بدن دچار به هم ریختگی هورمونی می شود و این امر می تواند روی قسمت های مختلف بدن فرد تاثیر بگذارد.

دیابت دوران بارداری چه نوع بیماری است و علل ابتلای فرد بیمار به آن چه می تواند باشد؟
دیابت دوران بارداری چه نوع بیماری است و علل ابتلای فرد بیمار به آن چه می تواند باشد؟

یکی از این تاثیرات، اثرگذاری بر روی هورمون انسولین است که سبب می شود مادر به بیماری دیابت بارداری دچار شود. این مشکل موقتی بوده و عموما با زایمان و به دنیا آمدن بچه و برگشتن بدن به حالت عادی از بین خواهد رفت. در این نوع از دیابت هم مانند دو نوع دیگر آن، هورمون انسولین یا هرگز ترشح نمی شود و یا اگر ترشح شود، میزان آن کم و یا فاقد کارایی لازم است.

در ادامه ی این موضوع قصد داریم تا در مورد زخم پای دیابتی اطلاعاتی را برای شما بیان نموده و سپس به ذکر مراحل اولیه زخم پای دیابتی خواهیم پرداخت. ما را همراهی کنید.

پیشنهاد می کنیم از پست پماد برای تاول پای دیابتی دیدن کنید.

زخم پای دیابتی چیست و به چه علت می تواند در افراد مبتلا به دیابت اتفاق بیفتد؟

در این قسمت از مطلب مراحل اولیه زخم پای دیابتی قصد داریم تا به زخم پای دیابتی بپردازیم و ببینیم که اصولا این عارضه چیست و به چه علت اتفاق می افتد؟

زخم پای دیابتی را می توان یک نوع از آسیب دیدگی دانست که به علت بیماری دیابت در افراد رخ می دهد. این عارضه از نوع زخم های باز بوده و این طور می توان گفت که تقریبا پانزده درصد از افرادی که به بیماری دیابت، صرف نظر از نوع آن مبتلا می شوند، ممکن است به این عارضه و جراحت دچار شوند.

این زخم عموما در قسمت کف پای فرد مبتلا به دیابت مشاهده می شود و گاها ممکن است به علت بروز برخی از شرایط، دچار و درگیر عفونت هم بشود. تقریبا شش درصد از بیمارهای مبتلا به دیابتی که دچار عارضه ی زخم پای دیابتی هستند، کارشان به بیمارستان می کشد و می بایست به علت های مختلفی از جمله عفونی شدن محل زخم بستری شوند تا تحت کنترل قرار داشته باشند.

تاثیر بیماری دیابت در بروز و بهبود و ترمیم زخم های ایجاد شده در بدن فرد چیست؟

ترمیم و بازسازی یک زخم که در بدن یک فرد سالم به وجود می آید، عموما یک ساز و کار موجود در بدن و اصطلاحا ذاتی است که به غیر از موارد  خیلی خاص و حاد، دیگر نیاز به انجام درمان های خاص و سنگین نداشته و خود به خود و با گذشت زمان بهبود پیدا می کند.

در هنگام ترمیم و بازسازی یک زخم، یکی از مهمترین مرحله هایی که می توان برای آن بیان نمود، بازسازی قدم به قدم ماتریکس بیرون از سلول فرد است ECM))  که به علت بروز زخم مورد نظر از بین رفته است.

این قسمت را می توان عمده ی بخش تشکیل دهنده ی لایه ی رویی پوست به شمار آورد که می بایست به سرعت ترمیم و بازسازی شود. اما گاها در بدن فرد، اختلال ها و مشکل های فیزیولوژیکی وجود دارد که این پروسه ی ترمیم و بهتر شدن زخم مورد نظر را با مشکل مواجه کرده و در آن اختلال ایجاد می کند.

یکی از این مشکل ها و اختلال ها که می تواند روال معمول و طبیعی بهبود زخم را با مشکل مواجه کند، چیزی به غیر از بیماری دیابت نیست. بر اثر ابتلای فرد به بیماری دیابت، زخم هایی که برای افراد دیابتی اتفاق می افتند، مدت زمان زیادی را در مرحله ی التهاب باقی می مانند و مدت زمانی که که زخم می تواند در آن ترمیم شده و بهبود پیدا کند، به شدت افزایش پیدا کرده و طولانی تر خواهد بود.

بیماری دیابت سبب بروز تاخیر در به وجود آمدن بافت گرانوله ی تمام و کمال برای زخم مورد نظر شده و در عین حال هم باعث می شود تا زخم مورد نظر، آن گونه که باید و شاید مقاومت کششی در اختیار نداشته باشد و در نتیجه دیرتر بهبود پیدا کند.

مراحل اولیه زخم پای دیابتی چیست و چگونه این نوع زخم برای فرد مبتلا به دیابت به وجود می آید؟

همان طور که گفتیم، یکی از عارضه هایی که بر اثر بیماری دیابت در بدن فرد به وجود می آید، زخم پای دیابتی است. این مشکل همان طور که گفته شد، عموما در کف پای بیماران مشاهده می شود. در این قسمت سعی داریم تا در مورد مراحل اولیه زخم پای دیابتی به صحبت بپردازیم. این مرحله ها به شرح زیر هستند:

  1. در گام نخست از بروز این عارضه، پوست دچار مشکل می شود و نرم و در عین حال حالت قرمز و ملتهب به خود می گیرد. این قرمز بودن و قرمز شدن پوست را می توان با کمی لمس کردن و یا وارد آوردن فشار آن هم به میزان خیلی کم از بین برد.
  2. در مرحله بعدی، خود فرد قادر است تا ملتهب شدن و نیز حالت سفت شدن بافت پوست در ناحیه ی مورد نظر را در همان قسمت زیرین پوست احساس کند.
  3. پوست بدن فرد در ناحیه ی مورد نظر، دچار عارضه ی نکروز می شود. چرا که پوستی که پیرامون زخم قرار داشته، کاملا از بین می رود. در این مرحله جای این پوست را چربی می گیرد.
  4. کلیه ی لیپیدهایی که در ناحیه ی زخم مورد نظر و در قسمت زیرین پوست هستند، از بین خواهند رفت.
مراحل اولیه زخم پای دیابتی چیست و چگونه این نوع زخم برای فرد مبتلا به دیابت به وجود می آید؟
مراحل اولیه زخم پای دیابتی چیست و چگونه این نوع زخم برای فرد مبتلا به دیابت به وجود می آید؟

پس از این که چربی های زیر پوست در ناحیه ی زخم از بین رفتند، چه مرحله های دیگری برای یک زخم دیابتی اتفاق می افتند؟

در قسمت قبلی در مورد مراحل اولیه زخم پای دیابتی به صحبت پرداختیم و به آنجا رسیدیم که در ناحیه ی زخم مورد نظر، چربی هایی که در زیر پوست قرار دارند، از بین می روند. حال به ادامه ی این پروسه می پردازیم.

  1. در ناحیه ای که در پیرامون زخم مورد نظر قرار گرفته است، در حول و حوش عضله های آن میزان تجمع بافت های نکروز بیشتر از پیش می شود.
  2. استخوان فرد در ناحیه کورتکس دچار صدمه می شود و در نهایت این امر منجر به بروز استئومیلیت خواهد شد.
  3. وقتی کار زخم به این مرحله برسد، مفصل ناحیه ی مورد نظر دارای التهاب و عفونت می شود و فرد قادر است تا عفونت های پاتولوژیک ایجاد شده در ناحیه ی مورد نظر را در اعضای بدن خود مشاهده نماید.

به این شکل است که یک زخم پای دیابتی ایجاد شده، و فرد را دچار مشکل خواهد کرد. اما نگران نباشید. همیشه همان طور که گفته شده، پیشگیری بسیار بهتر از درمان است. پس در ادامه با ما باشید تا ببینیم که برای پیشگیری از بروز زخم پای دیابتی، می بایست چه کارهایی انجام دهیم.

چگونه می توان از بروز زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به دیابت پیشگیری نمود؟

در قسمت های قبلی در مورد مراحل اولیه زخم پای دیابتی به صحبت پرداختیم و مرحله های موجود برای آن را بیان کردیم. اما از آنجایی که بهتر است تا علاج واقعه را قبل از وقوع سنجید، بهتر است پیش از این که به این مشکل دچار شویم، روش پیشگیری از آن را دانسته و به آن عمل کنیم تا هرگز دچار این عارضه نشویم.

برخی کارهایی که می توان برای پیشگیری از بروز زخم پای دیابتی انجام داد، به شرح زیر می باشند:

  1. همان طور که گفته شد، بیشترین قسمتی که می تواند درگیر این عارضه شود، پاها هستند. لذا یکی از مهمترین کارهایی که در این زمینه می توانید انجام دهید، این است که سعی کنید تا به قسمت هایی از پاها که خودشان تحت فشار قرار دارند، فشار مضاعف وارد نیاورید .
  2. سعی کنید در هنگام خواب نزدیک وسیله های گرمازا نظیر بخاری نباشید تا سوختگی در پای شما ایجاد نشود. چرا که این امر می تواند منجر به بروز زخم پای دیابتی شده و شما را دچار مشکل کند.
  3. سعی کنید از خشک شدن پاها جلوگیری کنید و همیشه آن ها را به حالتی نرم و مرطوب نگه دارید. یکی از کارهایی که می توانید برای این کار انجام دهید، استفاده از وازلین برای چرب کردن پاها است.
  4. بهتر است سعی کنید تا کفش های مناسب و حتی الامکان طبی بپوشید تا دچار مشکل نشوید.

برای درمان زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به بیماری دیابت، می بایست چه کارهایی انجام داد؟

ممکن است این سوال برای شما هم پیش بیاید که اگر اقدامات پیشگیرانه موثر نبود و یا فردی این اقدام ها را انجام نداد و مبتلا به زخم پای دیابتی شد، چه اتفاقی خواهد افتاد و تکلیف این فرد چیست؟

برای درمان این فرد چگونه می توان اقدام نمود؟ و سایر پرسش هایی از این دست. در گام اول به این نکته توجه داشته باشید که وقتی که بیمار در مراحل اولیه زخم پای دیابتی قرار دارد، می بایست به پزشک مراجعه کند و به تاخیر انداختن آن به هیچ عنوان جایز نیست.

برای درمان زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به بیماری دیابت، می بایست چه کارهایی انجام داد؟
برای درمان زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به بیماری دیابت، می بایست چه کارهایی انجام داد؟

چرا که می تواند سبب بدتر شدن وضعیت زخم شده و حتی عفونی هم بشود. لذا مراجعه ی به موقع از اهمیت بالایی برخوردار است. در ادامه، درمان فرد آغاز می شود.

این درمان می بایست مواردی را در بر بگیرد که به شرح زیر هستند:

  1. در گام نخست می بایست وضعیت قند خون فرد دیابتی در حالت کنترل شده قرار داشته باشد.
  2. سپس پزشک معالج اقدام به جدا کردن بافت مرده ی موجود بر روی زخم نموده و آن را از روی زخم بر می دارد.
  3. سپس در مرحله ی بعدی روی موضع را پانسمان می کنند و سعی می کنند تا فشاری را که بر روی زخم وارد می آید و در اثر آن است را به وسیله ی روش های مختلف کمتر کنند.

هنگامی که زخم پای فرد دیابتی در وضعیت وخیمی قرار داشته باشد که به وسیله ی اقدامات ذکر شده درمان نشود، چه کاری می توان انجام داد؟

نکته ای که در این میان وجود دارد این است که ممکن است برخی زخم ها به قدری پیشرفته باشند که انجام این کارها بر روی آن ها تاثیرگذار نبوده و اقدام به جراحی بهترین شیوه ی ممکن برای درمان زخم پای دیابتی به شمار می آید و حتی می تواند بسیار موثر عمل کند.

یکی دیگر از روش هایی که در این زمینه می تواند به بیمار کمک شایانی کند، استفاده از درمان به وسیله ی گاز اکسیژن است. این گاز اکسیژن به صورت پر فشار مورد استفاده قرار می گیرد و می تواند در زمینه ی درمان زخم پای دیابتی بسیار موثر و کمک کننده باشد. اما مشکلی که در این زمینه وجود دارد این است که این روش از نظر اقتصادی به هیچ عنوان مقرون به صرفه نبوده و روشی پرهزینه و گران به شمار می آید.

اهمیت مراقبت و پیشگیری از عدم بروز زخم پای دیابتی در بیماران دیابتی چیست؟

اجازه دهید که برای این کار به آمار و ارقام نگاهی بیندازیم تا شما بتوانید با کمک این آمار از اهمیت تشخیص به موقع این عارضه یعنی زخم پای دیابتی مطلع شده و در صورت بروز چنین عارضه ای برای خود شما و یا یکی از افراد خانواده تان که به دیابت مبتلا است، بتوانید با اقدامات سریع و بدون فوت وقت، ریسک و خطرات این عارضه را کاهش دهید.

به طور کلی عارضه ی زخم پای دیابتی تنها در 15 درصد از افرادی که به این بیماری مبتلا شده اند، مشاهده می شود. اما از همین 15 درصد چیزی در حدود هشتاد و چهار درصد آن ها مجبور به قطع کامل پا و یا قطع قسمت هایی از پا شده اند.

علت این موضوع هم چیزی نیست به غیر از این که فرد در مراحل اولیه زخم پای دیابتی به پزشک مراجعه نکرده و اقدام های پیشگیرانه را از سر نگرفته است.

لذا اوضاع پای وی وخیم تر شده و در نهایت منجر به قطع تمام و یا قسمتی از عضو شده است. پس عامل اصلی این موضوع چیزی نیست به غیر از این که زخم پای فرد به خوبی کنترل نشده و یا به درستی درمان نشده است.

چیزی که این آمار می تواند به ما گوشزد کند این است که تشخیص به موقع این عارضه تا چه اندازه حائز اهمیت است و سپس در گام بعدی، درمان و نیز کنترل زخم پای دیابتی تا چه حد می تواند موثر و راهگشا باشد تا فرد مبتلا، به مشکلات پس از آن دچار نشود. علاوه بر این، از اهمیت آموزش برای بیماران دیابتی هم غافل نباشید.

چرا که این خود فرد بیمار است که می بایست این علائم و نشانه ها را برای زخم پای دیابتی به خوبی بشناسد و در صورت بروز، بلافاصله به پزشک مراجعه کند.

عامل هایی که سبب بروز احتمال ابتلای فرد دیابتی به عارضه ی زخم پای دیابتی می شوند یا همان ریسک فاکتورها، کدام هستند؟

همیشه در مورد هر بیماری موضوعی مطرح می شود که ما آن را به نام ریسک فاکتور می شناسیم. ریسک فاکتورها عبارت هستند از عامل هایی که سبب می شوند تا احتمال ابتلای فرد به یک عارضه و یا بیماری افزایش پیدا کند.

عامل هایی که سبب بروز احتمال ابتلای فرد دیابتی به عارضه ی زخم پای دیابتی می شوند یا همان ریسک فاکتورها، کدام هستند؟
عامل هایی که سبب بروز احتمال ابتلای فرد دیابتی به عارضه ی زخم پای دیابتی می شوند یا همان ریسک فاکتورها، کدام هستند؟

در ادامه قصد داریم تا مهمترین ریسک فاکتورها برای ابتلای فرد به زخم پای دیابتی را معرفی کنیم. این عامل ها به شرح زیر هستند:

  1. بروز عفونت در بدن فرد مبتلا به دیابت
  2. استعمال دخانیات
  3. عدم کنترل و مدیریت صحیح بیماری دیابت و بروز نوسانات در قند خون فرد
  4. سن زیاد در فرد مبتلا به دیابت
  5. بروز نارسایی در رگ های خونی. حال می خواهد کوچک و یا بزرگ باشد.
  6. بروز نارسایی هایی در زمینه ی کلیه و یا کبد
  7. وجود بیماری ها و یا ناراحتی هایی در زمینه ی عروق سطحی بدن
  8. در صورتی که فرد سابقه های قبلی در مورد مبتلا شدن به بیماری های خود ایمنی و یا بیماری هایی که منجر به ضعیف شدن سامانه ی ایمنی بدن می شود را داشته باشد.
  9. وجود زخم هایی در بدن بیمار که برای درمان آن ها پیگیری های لازم انجام نشده است و این زخم ها اصطلاحا کهنه شده باشند.
  10. سابقه ی قطع کردن اعضای بدن

سایر ریسک فاکتورهای دیگر که در ابتلای فرد به بیماری زخم پای دیابتی نقش دارند، کدام هستند؟

در قسمت قبلی به ده مورد از ریسک فاکتورهایی که در بروز عارضه ی زخم پای دیابتی نقش داشتند، پرداختیم. در این قسمت هم قصد داریم تا به سایر این عامل ها بپردازیم. این عامل ها عبارت هستند از:

  1. کلیه ی مشکلات و ناهنجاری هایی که سبب می شوند به پای فرد بیمار، فشارهایی خارج از حد معمول وارد شده و یا این فشار بیش از حد به قسمت ها و ناحیه های خاصی از پای فرد وارد شود. این مشکل ها و ناهنجاری ها می توانند ظاهری و موجود در آناتومی بدن فرد بیمار باشند.
  2. بروز التهاب و تورم در قسمت های مختلف بدن فرد بیمار
  3. برخی از مشکلات نظیر مشکل در دیدن و ضعیف شدن بینایی، احساس نکردن درد در ناحیه ی مختلف بدن و یا حتی گاها بروز آلزایمر یا زوال عقل در فرد بیمار که همگی می توانند منجر به این شوند که وی نتواند به خوبی از خود مراقبت نموده و بهداشت شخصی را برای خود رعایت کند.
  4. بروز نوروپاتی دیابتی که در ادامه به صورت مفصل به آن خواهیم پرداخت.

گاها زخم ها و یا آبله هایی در قسمت هایی از پای فرد به وجود می آیند که فرد هیچ حسی در آن ها احساس نمی کند

گاها زخم ها و یا آبله هایی در قسمت هایی از پای فرد به وجود می آیند که فرد هیچ حسی در آن ها احساس نمی کند. برای مثال، بروز این مشکل ها در ناحیه ی کف پا. با توجه به این که فرد هیچ حسی در این ناحیه ندارد، بدون توجه به مشکلات موجود به پای خود فشار آورده و یا به طور کلی متوجه آسیب به وجود آمده نیست و به آن وقعی نمی نهد.

این امر سبب می شود که این ناحیه تبدیل به یک مجرا برای ورود باکتری ها و میکروب ها به درون بدن فرد شود و در نهایت هم می تواند سبب بروز عفونت ها در بدن وی شده و در نهایت وضعیت زخم مورد نظر را بسیار بدتر خواهد کرد.

بیماری نوروپاتی که در افراد دیابتی بروز می کند، چه عارضه ای است و در چه قسمت هایی از بدن اتفاق می افتد؟

همان طور که در قسمت قبلی دیدید، یکی از ریسک فاکتورهایی که سبب بروز بیماری زخم پای دیابتی می شود، بیماری نوروپاتی دیابتی است. اما این پرسش مطرح می شود که نوروپاتی دیابتی جه نوع بیماری است؟

در صورتی که فرد بیماری که به دیابت مبتلا شده است، در مدیریت و کنترل قند خون خود موفق عمل نکند و از طرف دیگر هم در سبک زندگی خود به خصوص در زمینه ی تغذیه، تغییرات لازم را به وجود نیاورد، ممکن است به قسمت هایی از رشته های عصبی خود آسیب و صدمه هایی وارد آورد که این امر به علت بالا بودن میزان قند خون رخ می دهد.

معمولا این نوع صدمه در افراد دیابتی بیشتر در مورد پاها اتفاق می افتد

معمولا این نوع صدمه در افراد دیابتی بیشتر در مورد پاها اتفاق می افتد و سبب می شود تا این فرد بیمار دیگر در ناحیه ی پاهای خود احساسی را نداشته و هیچ چیزی را حس نکند. مثلا احساس سرما و یا گرما و یا حتی درد را تحت هیچ شرایطی متوجه نمی شود.

لذا همین عدم احساس  کردن سبب می شود تا این فرد نتواند در برابر عامل های محیطی و محرک های آن از خود واکنش درستی بروز دهد و همین امر سبب می شود تا این فرد آسیب ببیند.

علت این که این امر به عنوان یک ریسک فاکتور در زمینه ی ابتلا به زخم پای دیابتی به شمار می آید، این است که به علت این عارضه، فرد بیمار متوجه بروز هر گونه زخم و یا بریدگی و یا هر مشکل دیگری در ناحیه ی پاهای خود نخواهد شد

و همین امر سبب می شود تا به مرور، مشکل وی بیشتر شده و در نهایت زمانی متوجه آن شود که خیلی دیر باشد. علاوه بر پاها و انگشتان پا، این عارضه می تواند در قسمت بازوها هم اتفاق بیفتد و فرد را دچار مشکل کند.

معمولا این نوع صدمه در افراد دیابتی بیشتر در مورد پاها اتفاق می افتد
معمولا این نوع صدمه در افراد دیابتی بیشتر در مورد پاها اتفاق می افتد

با ظهور چه نشانه ها و علائمی به صورت اولیه در بدن، فرد می تواند مشکوک به ابتلا به زخم پای دیابتی باشد؟

معمولا بهترین راه برای تشخیص مراحل اولیه زخم پای دیابتی این است که نشانه ها و علائم این عارضه را شناخته و در صورتی که آن ها را مشاهده کرد، بلافاصله به پزشک مراجعه نموده و این عارضه را تحت کنترل درآورده و برای درمان آن اقدام کند.

یکی از نخستین علامت هایی که می توان با مشاهده ی آن نسبت به ابتلا به عارضه ی زخم پای دیابتی مشکوک شد، وجود ترشح در زخم های موجود در بدن است. معمولا فرد می تواند این ترشح ها را به شکل لکه هایی بر روی کفش، جوراب، جای خواب خود و سایر مواردی از این دست مشاهده کند.

علاوه بر مورد فوق، در صورتی که از زخم مورد نظر بوی بد و متعفن به مشام برسد و یا بویی که به صورت عادی قبلا وجود نداشته باشد، می توان به این موضوع مشکوک شد.

قرمز شدن آن و یا سفت شدن موضع مورد نظر

سایر تغییرات در ظاهر عادی یک زخم مانند قرمز شدن آن و یا سفت شدن موضع مورد نظر هم می تواند یکی از نشانه های ابتلا به زخم پای دیابتی باشد. در صورتی که در این موضع عرق کردن غیر عادی هم مشاهده شود، می توان آن را به عنوان یکی از نشانه های ابتلا به این عارضه در نظر گرفت.

یکی از نشانه هایی که در مرحله های پیشرفته ی این عارضه قابل مشاهده است، این است که بافت زخم در ناحیه ی مورد نظر سیاه می شود. این بافت سیاه رنگ پیرامون زخم ایجاد می شود و می تواند به عنوان علائم ابتلا به زخم پای دیابتی شناخته شود.

این سیاه شدن زخم بیشتر به علت عدم وجود گردش خون طبیعی در ناحیه ی اطراف زخم است. این بافت سیاه رنگ که مرده نیز هست، گانگرن نامیده می شود و می تواند از خود بوی بسیار بدی را متصاعد کند.

قرمز شدن آن و یا سفت شدن موضع مورد نظر
قرمز شدن آن و یا سفت شدن موضع مورد نظر

دو نکته ی مهم در زمینه ی علائم و نشانه های زخم پای دیابتی!

توجه به دو نکته در زمینه ی علائم و نشانه های زخم پای دیابتی بسیار اهمیت دارد. نخست این که این افراد عموما به علت بروز عارضه ی نوروپاتی نمی توانند درد را در موضع های مختلف بدنشان مثل پاها احساس کنند. به همین علت هم وجود درد را نمی توان یک نشانه و علامت برای ابتلا به زخم پای دیابتی به شمار آورد.

نکته ی دوم هم در این زمینه این است که ممکن است هیچ کدام از این علامت ها تا زمانی که موضع زخم عفونت نکند، خود را نشان ندهند و همین امر می تواند تشخیص این موضوع را سخت تر کند.

در هنگام ارزیابی زخم های دیابتی به چه نکته هایی می بایست توجه شود؟

یکی از کارهایی که می بایست در زمینه ی زخم پای دیابتی به وسیله ی پزشک معالج فرد انجام شود، ارزیابی این موضع زخم است. یکی از کارهایی که در این زمینه انجام می شود، شناختن عامل های خطرزا نظیر نوروپاتی عصب های محیطی است.

از جمله مواردی که در این ارزیابی ها مورد استفاده قرار می گیرد، می توان به مکان زخم، ابعاد آن، شکل ظاهری زخم، عمق این زخم، و در نهایت این که آیا بافت این زخم و پیرامون آن دچار عفونت و در نهایت گرانوله شدن شده است و یا خیر، اشاره کرد.

علاوه بر این، سایر ملاحظه های دیگری هم می تواند مورد بررسی قرار بگیرد که می توان از جمله ی آن ها به موارد زیر اشاره کرد:

  1. وجود و یا عدم وجود مالودر
  2. مورد بررسی قرار دادن کناره های زخم مورد نظر
  3. این موضوع که آیا استخوان یا استخوان های فرد و یا تاندون ها می توانند دیده شوند و یا خیر هم مورد بررسی قرار می گیرد.
  4. بررسی علامت هایی مبنی بر وجود عفونت هم می بایست مورد بررسی قرار بگیرند. برای مثال این که در ناحیه ی مورد نظر، بافت زرد و یا بافت خاکستری به وجود آمده است یا خیر؟ وجود و یا عدم وجود ترشح های چرکی، وجود و متصاعد شدن بوهای نامطلوب، به وجود آمدن ترشح هایی که چه از نظر رنگی و چه از نظر حجم و اندازه ی این ترشحات نرمال و طبیعی نباشند و سایر مواردی از این دست هم می بایست مورد بررسی قرار بگیرد.
علاوه بر این، سایر ملاحظه های دیگری هم می تواند مورد بررسی قرار بگیرد که می توان از جمله ی آن ها به موارد زیر اشاره کرد:
علاوه بر این، سایر ملاحظه های دیگری هم می تواند مورد بررسی قرار بگیرد که می توان از جمله ی آن ها به موارد زیر اشاره کرد:

زخم پای دیابتی در چه دسته هایی قرار می گیرد و تقسیم بندی های موجود برای آن چیست؟

همان طور که گفته شد، زخم پای دیابتی را می توان به عنوان یکی از عارضه های بیماری دیابت به شمار آورد که در صورتی که به خوبی آن را کنترل نکنیم، می تواند نتیجه های فاجعه باری داشته باشد و حتی به قطع عضو هم منجر شود.

یکی از شیوه هایی که پزشکان متخصص در این حوزه برای دسته بندی کردن زخم پای دیابتی از آن استفاده می کنند، استفاده از درجه بندی هایی موسوم به درجه بندی واگنر است.

به کمک این درجه ها یا اصطلاحا گریدها می توان اوضاع و وضعیت زخم مورد نظر و نیز وخامت اوضاع آن را شرح داد. هدف عمده ای که استفاده از این درجه بندی های واگنر (Wagner Grades) دارد، این است که پزشک های متخصص قادر باشند تا زخم پای بیماران دیابتی را بهتر و راحت تر کنترل نموده و درصدد درمان آن در بیایند. در سیستم واگنر، گریدها و یا درجه هایی از صفر الی پنج موجود است که در ادامه به شرح هر یک از این گریدها می پردازیم.

گرید صفر در درجه بندی های واگنر برای زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی بوده و برای توصیف چه شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد؟

هنگامی که از گرید صفر از درجه بندی های واگنر برای یک بیمار دیابتی استفاده می شود، یعنی این بیمار هنوز دچار این عارضه نشده است.

اما با توجه به شرایطی که در اختیار دارد و ریسک فاکتورهایی که برای زخم پای دیابتی موجود هستند، این فرد، یک فرد مستعد به مبتلا شدن به این عارضه به شمار می آید و ریسک مبتلا شدن وی به عارضه ی زخم پای دیابتی بسیار زیاد است.

در این وضعیت عموما پزشک معالج از فرد مستعد می خواهد تا نکته هایی را در این مورد رعایت کرده و کارهای مراقبتی بیشتری را در این زمینه انجام دهد تا هرگز به این مشکل دچار نشود.

گرید صفر در درجه بندی های واگنر برای زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی بوده و برای توصیف چه شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد؟
گرید صفر در درجه بندی های واگنر برای زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی بوده و برای توصیف چه شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد؟

گرید یک در تقسیم بندی واگنر برای عارضه ی زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی برای فرد بیمار است؟

پس از گرید صفر، نوبت به گرید یک در تقسیم بندی واگنر می رسد. در این گرید مراحل اولیه زخم پای دیابتی در فرد در حال طی شدن است. یک زخم که کاملا سطحی است، بر روی پای فرد به وجود آمده است و همانند یک زخم معمولی است که پوست روی آن همچنان وجود داشته و هیچ یک از بافت های داخلی و اندام های درونی بدن دچار آسیب نشده اند.

معمولا در صورتی که از همین مرحله جلوی پیشرفت زخم گرفته شود، دیگر به مشکلات جدی ختم نخواهد شد و جلوی یک وضعیت فاجعه آمیز گرفته می شود.

گرید دو در واگنر گرید، نشاندهنده ی چه وضعیتی در مورد زخم پای بیمار دیابتی است؟

سومین گرید از درجه بندی واگنر با گرید 2 شناخته می شود. در این وضعیت، زخم سطحی به زخمی تقریبا عمیق و داخلی تبدیل شده است و به قسمت های تحتانی پوست راه خود را پیدا کرده است.

این زخم تقریبا در این مرحله توانسته است به ماهیچه ها، مفصل ها، رباط ها و سایر اعضای موجود رخنه کند و آن ها را درگیر کند. ولی نکته ای که در این میان وجود دارد این است که هنوز هیچ گونه تاول و یا نشانه ها و علائمی که نشان دهند تا استخوان های فرد بیمار هم با این زخم درگیر شده است، دیده نمی شود.

گرید دو در واگنر گرید، نشاندهنده ی چه وضعیتی در مورد زخم پای بیمار دیابتی است؟
گرید دو در واگنر گرید، نشاندهنده ی چه وضعیتی در مورد زخم پای بیمار دیابتی است؟

گرید سه در تقسیم بندی واگنر برای عارضه ی زخم پای دیابتی، بیان کننده ی چه شرایطی برای فرد مبتلا به دیابت است؟

چهارمین درجه از تقسیم بندی واگنر برای زخم پای دیابتی گرید 3 است. در این وضعیت در زخم موجود و نیز بافت همبندی که در اطراف این زخم قرار گرفته است، می توان علامت ها و نشانه هایی را مبنی بر ملتهب شدن و یا حتی گاها آبسه کردن مشاهده نمود.

علاوه بر این ها، ممکن است که در این مرحله عفونت ها نیز بروز کرده و شاهد عارضه هایی نظیر عفونی شدن ماهیچه در موضع مورد نظر، عفونی شدن تاندون ها، سرایت عفونت به مفصل ها و یا حتی گاها استخوان ها باشیم. در این وضعیت، زخم دیگر در شرایط خوبی قرار نداشته و می بایست حتما به کمک پزشک، درمان های فوری و جدی روی آن انجام شوند.

گرید چهار در درجه بندی های واگنر برای زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی بوده و برای توصیف چه شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد؟

گرید چهار، دیگر شرایطی است که فرد واقعا اوضاع بدخیم و ناراحت کننده ای دارد. کلیه ی بافتی که موضع زخم را در بر گرفته است (که این بافت عموما تا انگشت های پا و قسمت جلوی پا محدود می باشد)، آغاز به پوسیده شدن می کند. به این وضعیت به وجود آمده، گانگرن گفته می شود. در این شرایط، عموما برای قطع عضو مشکل دار و یا قسمتی از آن اقدام می کنند.

گرید چهار در درجه بندی های واگنر برای زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی بوده و برای توصیف چه شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد؟
گرید چهار در درجه بندی های واگنر برای زخم پای دیابتی، نشاندهنده ی چه وضعیتی بوده و برای توصیف چه شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد؟

گرید پنج در طبقه بندی واگنر برای زخم پای دیابتی، نمایان کننده ی وجود چه وضعیت و شرایطی برای بیمار مبتلا به دیابت است؟

در نهایت هم آخرین و بدترین وضعیت برای زخم پای دیابتی در حالتی است که علاوه بر این که زخم به بافت گانگرن تبدیل شده است، این بافت به سمت سایر ناحیه های موجود در آن موضع در حال پیشروی بوده و می خواهد از آن ناحیه هم بیشتر گسترش پیدا کند.

این گسترش تا حدی ادامه پیدا می کند که می تواند حتی کل پا را هم در بر بگیرد و منجر به این امر شود که پا را کاملا قطع کنند تا از گسترش عفونت در بدن جلوگیری شود.

گرید پنج در طبقه بندی واگنر برای زخم پای دیابتی، نمایان کننده ی وجود چه وضعیت و شرایطی برای بیمار مبتلا به دیابت است؟
گرید پنج در طبقه بندی واگنر برای زخم پای دیابتی، نمایان کننده ی وجود چه وضعیت و شرایطی برای بیمار مبتلا به دیابت است؟

برای جلوگیری از بروز زخم پای دیابتی و همچنین پیشگیری از سیاه شدن پا در افراد دیابتی، چه اقدام هایی را می توان انجام داد؟

برای این که فردی که به زخم پای دیابتی مبتلا شده است، به مرحله های آخر و وضعیت های خیلی بدی نرسد، بهترین راه پیشگیری از گسترش زخم مورد نظر و جلوگیری از رسیدن آن از مراحل اولیه زخم پای دیابتی به مراحل آخر و گانگرن شدن آن است. به این منظور انجام برخی کارها ضروری است.

یکی از این موارد می تواند بررسی پیوسته و مداوم ناحیه ی درگیر به وسیله ی یک پزشک متخصص باشد که تخصص وی در حوزه ی پا می باشد.

علاوه بر این، بهتر است که فرد زیر نظر تیم های درمانی باشد که افراد با تخصص های مختلف نظیر بیماری های عفونی، بیماری های داخلی، غدد و سایر تخصص هایی از این دست در آن حضور داشته و به صورت پیوسته، وضعیت وی را مورد بررسی قرار می دهند و درمان او را پیگیری می کنند تا کار به جاهای بد و خدایی نکرده سیاه شدن پا نرسد.

علاوه بر این، رعایت بهداشت به خصوص در ناحیه ی پا یک امر بسیار مهم است که نباید به هیچ عنوان دست کم گرفته شود. یکی دیگر از مواردی که در این زمینه می تواند به شدت کمک کننده باشد، استفاده از تجهیزات مخصوص افراد دیابتی در زمینه ی پا نظیر کفش و جوراب های خاص این افراد است.

بهره گیری از جوراب هایی که منحصرا برای افراد دیابتی طراحی شده اند و در عین حال هم استفاده از کفش های مخصوص افراد دیابتی تحت عنوان آفلود، می تواند نقش بسیار مهمی را در جلوگیری از ابتلا به زخم پای دیابتی ایفا کند و فرد را از این عارضه رهایی ببخشد.

لزوم پیشگیری از بروز مجدد و عود کردن دوباره ی زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به دیابت به چه صورت است؟

زخم هایی که در ناحیه ی اندام های تحتانی به وجود می آیند، مانند زخم پای دیابتی و یا زخم های سیاهرگی و یا سرخرگی به شکلی کاملا مستقیم سبب پایین آمدن سطح کیفی بیماران خواهند شد.

حتی در صورتی که اوضاع این زخم ها مساعد نبوده و رو به وخامت گذاشته باشد، متاسفانه احتمال مرگ نیز وجود دارد. حال می خواهیم ببینیم که در صورت درمان این نوع از زخم ها، تا چه حد امکان آن وجود دارد که مجددا بازگشت داشته باشند؟ بر اساس آمار تقریبا 40 درصد از افراد بیمار تا یک سال پس از درمان احتمال بروز مجدد زخم در آن ها وجود دارد.

لزوم پیشگیری از بروز مجدد و عود کردن دوباره ی زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به دیابت به چه صورت است؟
لزوم پیشگیری از بروز مجدد و عود کردن دوباره ی زخم پای دیابتی در افراد مبتلا به دیابت به چه صورت است؟

اما 60 درصد از افراد بیمار در طول سه سال از درمان زخم آن ها این امکان وجود دارد که مجددا زخم آن ها عود کرده و دوباره با آن درگیر شوند.

چیزی در حدود شصت و پنج درصد از افراد مبتلا نیز در طول 5 سال از زمان درمان زخم خود مجددا به آن مبتلا شده اند و این زخم دوباره به بدن آن ها بازگشته است.

از جمله علائمی که عموما برای زخم های سیاهرگی یا وریدی قائل می شوند، همین موضوع عود کردن مجدد زخم پس از بهبود آن بوده و این کار در شصت الی هفتاد درصد بیماران به صورت تناوبی اتفاق افتاده و تکرار می شود.

چگونه می توانیم از این عود کردن مجدد زخم پای دیابتی که در دسته ی زخم های عود شونده قرار می گیرد، پیشگیری کنیم؟

این را در نظر داشته باشید که اگر زخم پای دیابتی موجود در یک فرد به درستی و به طرز مناسبی تحت درمان قرار نگیرد و حتی در صورتی که درمان با موفقیت به اتمام رسید، برخی نکته ها و موارد ایمنی برای جلوگیری از بروز مجدد زخم رعایت نشوند، احتمال این که این زخم مجددا بازگشت کند بسیار زیاد است.

حتی در این بازگشت مجدد، احتمال بالا رفتن ریسک عفونی شدن زخم وجود داشته که در نهایت می تواند منجر به قطع عضو در فرد شده و در مواردی هم حتی متاسفانه به مرگ بینجامد. لذا پیشگیری در این زمینه از اهمیت بالایی برخوردار است.

چگونه می توانیم از این عود کردن مجدد زخم پای دیابتی که در دسته ی زخم های عود شونده قرار می گیرد، پیشگیری کنیم؟
چگونه می توانیم از این عود کردن مجدد زخم پای دیابتی که در دسته ی زخم های عود شونده قرار می گیرد، پیشگیری کنیم؟

چگونه می توان از ناحیه عود کردن مجدد زخم پای دیابتی در فرد مبتلا به دیابت پس از بهبودی آن پیشگیری نمود؟

در قسمت قبلی به صورت مفصل به اهمیت و لزوم پیشگیری از بروز مجدد زخم پای دیابتی پرداختیم و گفتیم، در صورتی که این زخم مجددا عود کند، می تواند مشکل های بسیاری را برای فرد بیمار مبتلا به دیابت به وجود آورد.

در این قسمت قصد داریم تا راهکارهایی را ارائه دهیم که به کمک آن ها می توانیم تا حد زیادی از ابتلای مجدد و عود کردن دوباره ی زخم پای دیابتی جلوگیری کنیم. یکی از مواردی که در این زمینه به شدت حائز اهمیت است، آشنایی با نوروپاتی و اهمیت پیشگیری از ابتلای به آن است.

چگونه می توان از ناحیه عود کردن مجدد زخم پای دیابتی در فرد مبتلا به دیابت پس از بهبودی آن پیشگیری نمود؟
چگونه می توان از ناحیه عود کردن مجدد زخم پای دیابتی در فرد مبتلا به دیابت پس از بهبودی آن پیشگیری نمود؟

بهتر است تا فرد بیمار در این زمینه اطلاعات جامع و کاملی کسب کند و با علائم و نشانه های آن آشنا باشد. مورد بعدی یادگیری چگونگی مراقبت از پوست است.

افراد دیابتی می بایست بتوانند به بهترین نحو ممکن از پوست خود مراقبت نموده و در عین حال بتوانند به صورت هر چند آماتور، پوست خود را آنالیز کرده و مورد بررسی قرار دهند تا در صورت بروز هر گونه تغییرات که خطرناک هستند، بلافاصله به پزشک مراجعه کند.

فرد می بایست قادر باشد تا انواع مختلف زخم ها و التهابات بروز کرده، خراش های روی پوست، خشک شدن پوست و یا پوسته ریزی آن به علت پوسته پوسته شدن و سایر تغییراتی از این قبیل را بشناسد و در صورتی که لازم بود، پزشک را در جریان بگذارد که تا هنوز که در مراحل اولیه زخم پای دیابتی قرار دارد، بتواند خیلی راحت و بدون دردسر تحت درمان قرار بگیرد و مشکلی برای وی پیش نیاید.

روش های ترکیبی

عموما پزشکان برای درمان و پیشگیری از این عارضه روش های ترکیبی را پیشنهاد می دهند. اگر درمان به حالت عادی خود پیش برود و هیچ روش دیگری را درگیر آن نکنیم، احتمال بازگشت مجدد زخم چیزی در حدود بیست و هشت الی پنجاه و شش درصد است.

اما در صورتی که از روش های ترکیبی استفاده شود، مثلا پروسه ی compression therapy  یا جراحی عروق و آفلودینگ و سایر موارد دیگر از این دست را هم در پروسه ی درمان وارد کنند، این احتمال می تواند بسیار کمتر شده و به چیزی در حدود تنها دوازده درصد احتمال عود مجدد زخم برسد.

روش های ترکیبی
روش های ترکیبی

سایر نکته هایی که می بایست برای پیشگیری از بازگشت مجدد زخم پای دیابتی به آن ها توجه شوند، کدام هستند؟

در قسمت قبلی به برخی از کارها و اقدام های پیشگیرانه پرداختیم که طی آن ها فرد مبتلا به دیابت می توانست تا حدودی عود مجدد زخم پای دیابتی خود را کنترل کرده و ریسک آن را به شدت کاهش دهد.

علاوه بر موارد ذکر شده، استفاده از کفش های مناسب برای افراد دیابتی می تواند در این زمینه به شدت کمک کننده باشد. به ویژه در افرادی که زخم آن ها به تازگی تحت درمان بوده و یا افرادی که به عارضه ی نوروپاتی مبتلا هستند، این امر از اهمیت بالایی برخوردار است.

در کنار همه ی این ها، مطلع بودن خانواده ی نزدیک فرد دیابتی یا فردی که وظیفه ی پرستاری از این بیمار را دارد هم بسیار مهم بوده و لزوم آموزش های صحیح در این زمینه احساس می شود. این افراد می بایست به طور منظم پای فرد را بررسی کرده و در صورت بروز هر گونه علائم، بلافاصله به پزشک اطلاع دهند.

نتیجه گیری

یکی از عارضه های بیماری دیابت، ابتلای فرد به زخم پای دیابتی است. هنگامی که فرد در مراحل اولیه زخم پای دیابتی قرار دارد، بهترین زمان برای آغاز درمان بوده و در غیر این صورت، زخم گسترش پیدا کرده و درمان سخت تر می شود و حتی این امر گاها می تواند منجر به قطع عضو و در شرایط بحرانی تر مرگ فرد شود.

نتیجه گیری
نتیجه گیری

Subscribe to our Newsletter

برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.

Share this post with your friends

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Buttonبا یک کلیک مشاوره بگیرید09120174510